We reizen een beetje kris kras door Thailand. Tenminste, zo lijkt het. Er zit best wel een plan achter. Begin februari moeten we opnieuw stempelen om in Thailand te kunnen zijn. We moeten daarvoor even de grens over. Het meest aantrekkelijk is om de grens met Maleisië over te steken, omdat een visum voor dat land gratis is. We zijn van plan de grens over te gaan en dezelfde dag weer terug te reizen. De laatste weken van onze reis (ja, dat komt nu echt dichtbij…) willen we op de eilanden in de Golf van Thailand doorbrengen. Tot die tijd vermaken we ons op de eilanden in de Andaman zee en reizen we rustig aan naar Maleisië. Vandaar.

Na de kerstvakantie (zie vorige reisverslag) zijn we van Bangkok naar Phuket gevlogen. Een vlucht van zo’n anderhalf uur. Met de bus kan ook, maar dan doe je er zo’n twaalf uur over. Voor de prijs hoef je het ook niet te laten: €23,- per persoon, inclusief bagage. Voor deze prijs vlieg je vaak of heel vroeg, of heel laat. Wij kozen voor laat. We landden daarom om 23.00uur op Phuket airport. Het hotel dat we vooraf geboekt hadden was niet ver van het vliegveld en bovendien was er een gratis pendeldienst van en naar het vliegveld. Nou ja, in theorie dan. Die taxi was er niet.  Hoewel de receptioniste van het hotel, waar we na een halfuurtje lopen aankwamen, beweerde dat er wel iemand op ons stond te wachten. Afijn, lopen is gezond. De volgende dag zijn we met een busje (zónder airco, mét verschrikkelijke chauffeur) naar het plaatsje Phuket Town gereden, waar we al met al zes dagen zijn gebleven.

Phuket wordt op veel reisblogs omschreven als een bestemming die je beter niet aan kunt doen. Te toeristisch. Dat is wel een beetje zo. Het is het grootste eiland van Thailand en wordt overspoeld door toeristen. Dat geldt zeker voor de bekende stranden dicht bij de toeristische plaatsen. Met een scooter kom je wat verder en zijn er wel wat mooie en rustige stranden te vinden. Bizar om je te realiseren dat deze stranden en grote delen van het eiland elf jaar geleden zijn overspoeld en compleet weggevaagd door de tsunami…

Het volgende eiland dat we aan wilden doen was Koh Lanta. Een eiland in dezelfde zee en zo’n twee uur varen verderop. Na wat zoekwerk vonden we de goedkoopste boot. Omdat we moesten overstappen en een paar uur moesten wachten op Koh Phi Phi, konden we dit eiland een klein beetje verkennen. In eerste instantie kozen we ervoor om dit eiland over te slaan vanwege de prijzen van de hotels en de aantallen toeristen op dit eiland.

Koh Lanta is een eiland in de Andaman zee en vrij rustig. Het klinkt misschien een beetje bejaard, maar dat is wat wij zoeken. Hoe minder toeristen, hoe meer authentiek Thailand. Het moet ook weer niet té authentiek natuurlijk. Ontbijten met een curry gaat dan weer net te ver. Koh Lanta was wat dat betreft perfect. Mooie, rustige stranden, een paar gezellige dorpjes en leuke tentjes. Koh Lanta is eigenlijk een eilandengroep. Het bekendste eiland is Koh Lanta Yai. Op (bijna letterlijk) een steenworp afstand ligt Koh Lanta Noi. We hebben met onze scooter een rondje gemaakt over dit eiland waar je goed kunt zien hoe de Thai leven. Er zijn geen hotels, geen populaire stranden en dus ook praktisch geen toeristen. Overvaren ging ook typisch Thais: met een kleine houten boot (wij zouden dat een praam noemen, geloof ik) wordt je voor een paar euro overgezet. Met scooter en al. Komisch.

We verbleven in een lekker appartement. Vrij nieuw, goed geïsoleerd en dus weinig last van muggen, spinnen en hagedissen. Alhoewel, je begrijpt niet hoe die beesten soms binnenkomen. Oh ja, en kikkers. Kikkers die recht tegen een muur op omhoog lopen. Vaag. Wat ook vaag is, is dat de eigenaar de hele dag in een hangmat ligt. Echt de hele dag. En dat is niet overdreven. Nog vager is dat de familie een huisaap heeft. Best wel zielig. Dit kleine aapje zit aan een ketting en wordt vertroeteld als een baby. Hoe leuk ook, het lijkt ons niet helemaal de bedoeling.

Op een van onze stranddagen zijn we over rotsen klauterend en klimmend op zoek gegaan naar een verlaten strand. Onderweg kwamen we een Europeaan tegen die ook aan het genieten was van de zon. Deze naakte badgast ging helemaal uit zijn stekker, omdat we zijn, door hem geannexeerde rotsblok, passeerden. Rare jongens, die Europeanen.

Na ruim een week zijn we doorgereisd naar Koh Phi Phi. Toch maar wel. We zijn er nu toch 🙂 En daar zitten we nu. Het is hier inderdaad toeristisch en de prijzen voor een simpele hotelkamer zijn hoger dan we tot nu toe gewend zijn.  Maar de stranden zijn mooi, het water is helder en de uitzichten zijn geweldig. De herrie ‘s nachts nemen we maar voor lief.

2 Comments

  1. Leo Blokland

    Dag Gerard en vriend,
    We hebben het idee dat jullie het daar goed uithouden. Fijn dat we – op afstand – mee kunnen genieten. Jullie hebben nog een paar weken, geloof ik. Dan roept het “gewone” leven weer. Zal wel wennen zijn.
    Het ga jullie goed.
    Hartelijke groeten vanuit een winderig en nat Stellendam.

  2. karlien

    Wat leuk dat jullie ook op Koh Lanta waren. Wij reizen met kleine kinderen maar zoeken een beetje hetzelfde: rust maar niet te authentiek. Koh Lanta is heel erg leuk daarvoor!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>