Tijd voor een eerste blog. We zijn inmiddels een paar dagen in Sri Lanka. De eerste drie nachten verbleven we in Negombo, niet ver van het vliegveld. Konden we mooi even acclimatiseren en wennen aan de temperatuur. Via internet (Wi-Fi hartje hartje) vonden we een adresje waar we een TukTuk konden huren, waar we zelf mee door het landen zouden kunnen touren.

Rijbewijs
In Nederland hebben we een internationaal rijbewijs geregeld, maar dat is niet voldoende om in Sri Lanka een scooter, TukTuk of auto te besturen. Een Sri Lankaans rijbewijs regel je in Colombo, de hoofdstad. De verhuurder van ons racemonster kon dat uiteraard voor ons regelen, maar dan betaal je wel wat meer dan wanneer je het zelf doet. Zonde. We zijn daarom met de trein van Negombo naar Colombo gereisd. Een kleine 40 kilometer waar je met de trein makkelijk anderhalf uur over doet. Ook het regelen van een rijbewijs zelf kost wat tijd… Maar, bijna twee uur later stonden we weer buiten mét onze gloednieuwe rijbewijzen, om opnieuw anderhalf uur met de trein terug te reizen.

Een dag later hebben we onze TukTuk opgehaald. Een klein beetje rijles was wel nodig. Je koppelt met de handrem, je schakelt met je linkerhand en je geeft gas met je andere hand en met je duim bedien je de claxon. En dat is nodig. Best complex als je het allemaal tegelijk moet doen, maar ook dat went. We hebben er alweer 150 kilometer opzitten.

Plan
Onze volgende stop na Negombo is een klein stukje voorbij Dambulla. We boekten via Booking.com een aardige kamer dachten we. Hij was wel verdacht goedkoop… Het bleek té goedkoop. De kamer was vies (‘Heeft er nu al iemand in dit bed geslapen?’) en de badkamer smerig (en dan zijn slippers een uitkomst). Gelukkig kwamen we hier pas aan het einde van de middag aan en hadden we het briljante plan opgevat om de volgende ochtend op de Pidurangala rots de zonsopkomst te bekijken. Het bleef echter bij een plan, alleen wisten wij dat toen nog niet…

Zonsopkomst
Om 04:00 uur ging de wekker. Tegen half vijf waren we klaar voor vertrek. Perfecte timing, want we hebben een klein half uurtje nodig om aan de voet van de rots te komen. We zouden dan mooi rond zonsopkomst op de rots kunnen zijn. We startten onze TukTuk, reden om ons hotelletje heen, om er vervolgens achter te komen er dat er een hek om het hotel staat. Een hek met een hangslot. Lang verhaal kort: telefoontjes, op ramen bonzen, roepen, claxonneren, het helpt niet. Om 7:00 uur stonden we nog steeds voor precies hetzelfde hek. De rots hebben we dus nog niet beklommen. We hebben wel de zon zien opkomen… vanachter een hek en een blinde muur. Als troost boekten we een iets te duur hotel met zwembad en jawel: uitzicht op de rots.


Bekijk deze stap (en de foto’s) op PolarSteps

2 Comments

  1. Leo Blokland

    Dag heren,

    Geniet ervan. Gerard, via je ouders hierop gekomen. Hopelijk vind je het niet erg dat we jullie ervaringen meebeleven. Goede reis verder en tot ziens.
    Groeten uit Stellendam.

Leave a Reply to Leo Blokland Cancel Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>